Kortyzol - bliższe spojrzenie na hormon stresu

Kortyzol jest endogenną substancją przekaźnikową (hormonem) wytwarzaną w korze nadnerczy przy udziale cholesterolu. Chociaż jego spektrum działania jest niezwykle zróżnicowane, jego główną rolą jest wyraźnie hormon stresu.

Kiedy pędzimy przez codzienne życie, stajemy przed ważnym egzaminem lub czujemy się zagrożeni w jakikolwiek sposób, nasze ciało przełącza się na stary pierwotny instynkt „uciekaj lub walcz” - wyzwalane jest uwalnianie hormonu stresu. Podczas gdy adrenalina i noradrenalina pędzą naprzód jako szybka „grupa zadaniowa”, kortyzol zaczyna działać dopiero po około 20 minutach.

Poziom kortyzolu we krwi podlega naturalnemu rytmowi dobowemu. Po niskim poziomie w nocy, wzrasta do maksimum aż do wczesnych godzin porannych, aby zwiastować proces przebudzenia i sprawić, że będziemy „gotowi” na cały dzień. Następnie poziom kortyzolu stopniowo spada.

Wartości referencyjne dla kortyzolu: krew, rano: 119 - 618 nmol/l; ślina, rano: 1800 - 14500 pg/ml

Wielu z nas żyje obecnie w stresie. Stres, z którym nie możemy ani walczyć, ani od niego uciec. Ten często nieuchwytny, ciągły stres utrzymuje nasz poziom kortyzolu na wysokim poziomie, zakłóca naturalny przebieg dnia i może wytrącić ciało i umysł z równowagi.

• Metabolizm. W sytuacji walki lub ucieczki podwyższony poziom kortyzolu jest bezcenny. Uruchamia on maszynerię energetyczną, zwiększając poziom cukru we krwi i mobilizując kwasy tłuszczowe. Jeśli wzrost jest trwały, organizm zaczyna również czerpać z białka mięśniowego. Jeśli jednak uwolnione źródła energii nie zostaną wykorzystane (np. dlatego, że „tylko” siedzimy przed komputerem w stresie), są one odkładane w komórkach tłuszczowych - nasze złogi tłuszczu rosną, a mięśnie „chudną”.

• Sen. Nasz rytm snu i czuwania również cierpi z powodu ciągłego stresu. Podczas gdy poranny szczyt kortyzolu może się wyrównać i trudniej jest nam wstać z łóżka, wieczorem zabieramy ze sobą wysoki poziom kortyzolu do łóżka i śpimy gorzej - co z kolei osłabia naszą zdolność radzenia sobie ze stresem.

• Zbyt niski poziom kortyzolu = głęboki relaks? Pozory mylą! W skrajnych przypadkach ciągły stres związany z zimnem może nie tylko stanowić wyzwanie dla naszych nadnerczy, ale nawet je przeciążać, aż do stopniowego wyczerpania. W rezultacie cierpi nie tylko wydajność i motywacja. Pogarsza się również odporność na stres.

Kto nie zna tego klasyka? Zestresowany pędzisz przez życie i nagle łapiesz przeziębienie jako wisienkę na torcie. To, co brzmi jak „prawo Murphy'ego”, nie jest zwykłym zbiegiem okoliczności, ale bezpośrednią interakcją między stresem a układem odpornościowym, co można odczuć na własnej skórze. Podczas gdy ostry stres wzmacnia układ odpornościowy, przewlekły stres w rzeczywistości ma działanie osłabiające. Kortyzol uwalniany podczas stresu ma działanie immunosupresyjne. Pod wpływem ciągłego stresu spada liczba granulocytów, komórki naturalnych zabójców są mniej aktywne, a liczba limfocytów B i T również spada.

• Na dobre i na złe z mikroskładnikami odżywczymi. Jeśli dobre nerwy i wydajność są wymagane w zgiełku codziennego życia, dobrze wypełnione magazyny witaminy B są zaletą.

• Wraz z antystresowym minerałem magnezem, który zmniejsza uwalnianie kortyzolu podczas stresu, oraz niezbędnymi kwasami tłuszczowymi, które mogą również obniżać poziom kortyzolu, mikroelementy są ważnymi towarzyszami, jeśli chodzi o stres.

• Zwróć uwagę na swoje jelita. Nasze jelita są prawdziwym menedżerem stresu. Zrównoważona flora jelitowa nie tylko wspiera naszą odporność na stres, ale niektóre szczepy mogą nawet pomóc obniżyć poziom hormonów stresu, takich jak kortyzol. Dowiedz się więcej: fit@work ^® Stressbiotic

• Zanurz się w naturze. Zapach mchu, szelest liści, śpiew ptaków - jeśli pozwolisz Matce Naturze działać na Ciebie trzy razy w tygodniu przez 20 do 30 minut (bez korzystania z telefonu komórkowego, rozmów, ćwiczeń lub czytania), możesz skutecznie obniżyć poziom kortyzolu za pomocą tej „pigułki natury”.

• Pocałuj w sobie jogina. Joga to nie tylko zabawa, ale także odstresowanie. Badanie wykazało, że pielęgniarki, które ćwiczyły jogę przez sześć miesięcy, były znacznie mniej zestresowane.

• Odsypiaj stres. Podwyższony poziom kortyzolu może zakłócać naszą zdolność do zasypiania i utrzymywania snu. Niewypoczęty, nasza odporność na stres cierpi następnego dnia. Błędne koło. Aby przerwać ten cykl, powinieneś umieścić wszystko na „mapie snu”.