Suplementy detoksykacyjne dla organizmu

Produkty detox brzmią jak modny trend? To prawda – ale idea, która za nimi stoi, zdecydowanie nie jest powierzchowna. Nasz organizm jest co prawda zaprogramowany do ciągłego usuwania zbędnych i szkodliwych substancji, ale współczesne obciążenia – takie jak zanieczyszczenie powietrza, toksyny, leki czy monotonna dieta – potrafią nadwyrężyć jego naturalne mechanizmy.

I właśnie tu wkraczają wysokiej jakości preparaty detox: wspierają organizm dokładnie tam, gdzie jego układ detoksykacji potrzebuje dodatkowego impulsu – na przykład w utrzymaniu równowagi kwasowo-zasadowej, w walce z wolnymi rodnikami czy w usuwaniu pozostałości przemiany materii.

Nie wszystkie produkty detox działają tak samo – i właśnie w tym tkwi ich zaleta. Niektóre dostarczają niezbędnych mikroskładników, tzw. kofaktorów, które organizm wykorzystuje w naturalnych procesach oczyszczania. Inne wspierają rozkład konkretnych substancji lub ułatwiają ich wydalanie. W zależności od składu, mogą wspomagać różne etapy detoksykacji organizmu – od neutralizacji po usuwanie zbędnych produktów przemiany materii.

W BIOGENA oferujemy szeroką gamę preparatów detox, które wspierają różne obszary naturalnych procesów oczyszczania organizmu – od funkcji wątroby i nerek, przez jelita i równowagę kwasowo-zasadową, aż po usuwanie metali ciężkich i utrzymanie równowagi antyoksydacyjnej. Znajdziesz u nas także wsparcie przy stresie oksydacyjnym i nitrozacyjnym oraz w sytuacjach zwiększonego zapotrzebowania na określone mikroskładniki. Dzięki temu możesz stworzyć swoją własną, dopasowaną do potrzeb organizmu rutynę detox – skutecznie i świadomie.

Specjalistyczne czasopisma BIOGENA

Martin, M. 2011. Gesundes Entgiften - Regulationstherapien richtig anwenden. Biogena Inside. 2(1).

Greilberger, J. 2011. Taurin als neuer NO*-Fänger bei nitrosativem Stress.Biogena Inside.

Naukowe książki specjalistyczne

Schmidbauer C, Hofstätter G. et al. 2020. Mikronährstoffcoach. Das große BIOGENA-Kompendium der Nährstoffe. Verlagshaus der Ärzte. 1158 Seiten, 4. aktualisierte und erweiterte Auflage. www.mikronährstoffcoach.com .

Gröber, U. Mikronährstoffe: Metabolic Tuning – Prävention – Therapie, 3. völlig überarbeitete und erweiterte Auflage. Stuttgart: Wissenschaftliche Verlagsgesellschaft Stuttgart, 2011.

Martin, M. Labormedizin in der Naturheilkunde, 3. Auflage. München:Elsevier GmbH, 2006.

Hahn, A. et al. Ernährung: Physiologische Grundlagen, Prävention, Therapie, 2. Auflage. Stuttgart:

Wissenschaftliche Gröber, U. Orthomolekulare Medizin: Ein Leitfaden für Apotheker und Ärzte, 3. unveränderte Auflage. Stuttgart: Wissenschaftliche Verlagsgesellschaft Stuttgart, 2008.

Watzl, B., Leitzmann, C. Bioaktive Substanzen in Lebensmitteln, 3. Unver änderte Auflage. Stuttgart: Hippokrates Verlag, 2005.

Gröber, U. Orthomolekulare Medizin: Ein Leitfaden für Apotheker und Ärzte, 3. unveränderte Auflage. Stuttgart: Wissenschaftliche Verlagsgesellschaft Stuttgart, 2008.

Ploss, O. Moderne Praxis bewährter Regulationstherapien: Entgiftung und Ausleitung, Säure-Basen-Haushalt, Darmsanierung, 1. Auflage. Stuttgart: MVS Medizinverlage, 2007.

Worlitschek, M. Praxis des Säure-Basen-Haushalts: Grundlagen und Therapie, 6. Auflage. Stuttgart: Haug-Verlag, 2008. 2008.

Löffler, G. Basiswissen Biochemie mit Pathobiochemie, 7. Auflage. Heidelberg: Springer-Verlag GmbH, 2008.

Badania

Hofmann, T. et al. 2009. Modulation of detoxification enzymes by watercress: in vitro and in vivo investigations in human peripheral blood cells. Eur J Nutr. 48(8):483-91.

Schreiber, H. 2000. Entgiftung und Ausleitung von Quecksilber. Der freie Arzt. Nr 2.

Higdon, J. V. et al. 2007. Cruciferous vegetables and human cancer risk: epidemiologic evidence and mechanistic basis. Pharmacol Res. 55(3):224-36.

Bagchi D, Bagchi M, Stohs SJ, Ray SD, Sen CK, Preuss HG, „Cellular protection with proanthocyanidins derived from grape seeds“, Ann. N. Y. Acad. Sci., Mai 2002; Bd. 957:260–270

Afzal M, Safer AM, Menon M, „Green tea polyphenols and their potential role in health and disease“, Inflammopharmacology, Aug. 2015; Bd. 23, Nr. 4:151–161

Asha Devi S, Sagar Chandrasekar BK, Manjula KR, Ishii N, „Grape seed proanthocyanidin lowers brain oxidative stress in adult and middle-aged rats“, Experimental Gerontology, Nov. 2011; Bd. 46, Nr. 11:958–9.

Trachtman, H., Sturman, J. A. 1996. Taurine: A therapeutic agent in experimental kidney disease. Amino Acids. 11:1-13.

Yu, L. L. et al. 2009. Beneficial health properties of psyllium and approaches to improve its functionalities. Adv Food Nutr Res. 55:193-220.

Singh, B. 2007. Psyllium as therapeutic and drug delivery agent. Int J Pharm. 334(1-2):1-14.

Anderson, J. W. et al. 2009. Health benefits of dietary fiber. Nutr Rev. 67(4):188-205.

Davis, C. D., Milner, J. A. 2009. Gastrointestinal microflora, food components and colon cancer prevention. J Nutr Biochem. 20(10):743-52.

Yang, C. S., Wang, H. 2016. Cancer Preventive Activities of Tea Catechins.Molecules. 21(12).

Huang, Y. et al. 2017. Association between green tea intake and risk of gastric cancer: a systematic review and dose-response meta-analysis of observational studies. Public Health Nutr. 20(17):3183–92.

Chen, Y. et al. 2017. An inverse association between tea consumption and colorectal cancer risk. Oncotarget. 8(23):37367–76.

Ui, A. et al. 2009. Green tea consumption and the risk of liver cancer in Japan: the Ohsaki Cohort study. Cancer Causes Control. 20(10):1939–45.

Queiroz, M. L. et al. 2003. Protective effects of Chlorella vulgaris in lead-exposed mice infected with Listeria monocytogenes. Int Immunopharmacol. 3(6):889-900.

Ni, C. X. et al. 2017. Green Tea Consumption and the Risk of Liver Cancer: A Meta-Analysis. Nutr Cancer. 69(2):211–20.

Kim, C. Y. et al. 2009. Neuroprotective effect of epigallocatechin-3-gallate against β-amyloid-induced oxidative and nitrosative cell death via augmentation of antioxidant defense capacity. Arch Pharm

Res. 32(6): 869–81.

Chen, L. et al. 2017. Therapeutic properties of green tea against environmental insults. J Nutr Biochem. 40:1–13.

Nacerai, H. et al. 2017. Green tea beverage and epigallocatechin gallate attenuate nicotine cardiocytotoxicity in rat. Acta Pol Pharm. 74(1):277–87.

Al-Awaida, W. et al. 2014. Chinese green tea consumption reduces oxidative stress, inflammation and tissues damage in smoke exposed rats. Iran J Basic Med Sci. 17(10):740–6.

Begum, M. S. et al. 2017. Influence of green tea consumption on cigarette smoking-induced biochemical changes in plasma and blood. Clin Nutr Exper. 16:1–12.

Golden, E. B. et al. 2009. Green tea polyphenols block the anticancer effects of bortezomib and other boronic acid-based proteasome inhibitors. Blood. 113(23):5827–37.

Negrisanu, G. et al. 1999. Effects of 3-month treatment with the antioxidant alpha-lipoic acid in diabetic peripheral neuropathy. Rom J Intern Med. 37(3):297-306.

Farwell, W. R., Taylor, E. N. 2010. Serum anion gap, bicarbonate and biomarkers of inflammation in healthy individuals in a national survey. CMAJ. 182(2):137-41.

Kalinina, E. V. et al. 2014. Role of glutathione, glutathione transferase, and glutaredoxin in regulation of redox-dependent processes. Biochemistry (Mosc). 79(13):1562-83.

Deponte, M. 2013. Glutathione catalysis and the reaction mechanisms of glutathione-dependent enzymes. Biochim Biophys Acta. 1830(5):3217–66.

Hou, Y. et al. 2015. N-acetylcysteine and intestinal health: a focus on its mechanism of action. Front Biosci (Landmark Ed). 20:872–91.

Ashoori, M., Saedisomeolia, A. 2014. Riboflavin (vitamin B(2)) and oxidative stress: a review. Br J Nutr. 111(11):1985-91.

El-Beshbishy, H. A. et al. 2013. Lipoic acid mitigates bisphenol A-induced testicular mitochondrial toxicity in rats. Toxicol Ind Health. 29(10):875–87.

Lebda, M. A. et al. 2015. The effect of lipoic acid on acrylamide-induced neuropathy in rats with reference to biochemical, hematological, and behavioral alterations. Pharm Biol. 53(8):1207-13.
Asci, H. et al. 2015. The impact of alpha-lipoic acid on amikacin-induced nephrotoxicity. Ren Fail. 37(1):117–21.

Yeh, C. C. et al. 2005. Superoxide anion radical, lipid peroxides and antioxidant status in the blood of patients with breast cancer. Clin Chim Acta. 361(1-2):104-11.

Huber, W., Messerschmitt, T. M. 2006. Entzündungssyndrom: Erfahrungen, Diagnose und begleitende Maßnahmen mit Antioxidantien. Zs f Orthomol Med. 1:16-21.

Locigno, R. et al. 2002. S-acetyl-glutathione selectively induces apoptosis in human lymphoma cells through a GSH-independent mechanism. Int J Oncol. 20(1):69-75.

Donnerstag, B. et al. 1996. Reduced glutathione and S-acetylglutathione as selective apoptosis-inducing agents in cancer therapy. Cancer Lett. 110(1-2):63-70.

Dalhoff, K. et al. 1992. Glutathione treatment of hepatocellular carcinoma. Liver. 12(5):341-3.

Maher, P. 2005. The effects of stress and aging on glutathione metabolism. Ageing Res Rev. 4(2):288-314.

Ruan, E. et al. Glutathione levels in chronic inflammatory disorders of the human colon. Nut Research.17(3):463-73.

Wegener, T., Fintelmann V. 1999. Pharmacological properties and therapeutic profile of artichoke (Cynara scolymus L.).  Wien Med Wochenschr. 149(8-10):241-7.

Buang, Y. et al. 2005. Dietary phosphatidylcholine alleviates fatty liver induced by orotic acid. Nutrition. 21(7-8):867-73.

Monographie Kommission E. 1988. Lecithinium ex soja. Bundesanzeiger. 85.

emitan, O. K., Izegbu, M. C. 2006. Protective effects of Zingiber officinale (Zingiberaceae) against carbon tetrachloride and acetaminophen-induced hepatotoxicity in rats. Phytother Res. 20(11):997-1002.

Shukla, Y., Singh, M. 2007. Cancer preventive properties of ginger: a brief review. Food Chem Toxicol. 45(5):683-90.

Förstermann, U., Münzel, T. 2006. Endothelial nitric oxide synthase in vascular disease: from marvel to menace. Circulation. 113(13):1708-14.
Kuklinski, B. 2008. Praxisrelevanz des nitrosativen Stresses. OM & Ernährung. 124:F2-F19.
Pall, M. L. 2007. Nitric oxide synthase partial uncoupling as a key switching mechanism for the NO/ONOO- cycle. Med Hypotheses. 69(4):821-5.

Sreejayan, M. N. A. R. 1997. Nitric oxide scavenging by curcuminoids. J Pharm Pharmacol. 49(1):105-7. 1. Auflage. Oxford: Routledge Tylor & Francis Group Ltd, 2007.

Erdamar, H. et al. 2007. The relationship between taurine and 3-nitrotyrosine level of hepatocytes in experimental endotoxemia. Neurochem Res. 32(11):1965-8.

Kraljević Pavelić, S. et al. 2018. Critical Review on Zeolite Clinoptilolite Safety and Medical Applications in vivo. Front Pharmacol. 9:1350.

Blanchard, G. et al. 1984. Removal of heavy metals from waters by means of natural zeolites. Water Res. 18:1501–7.

Zamzow, M. J. et al. 1990. Removal of heavy metals and other cations from wastewater using zeolites. Sep Sci Technol. 25(13–15):1555–69.

Erdem, E. et al. 2004. The removal of heavy metal cations by natural zeolites. J Colloid Interface Sci. 280(2):309–14.

Yao, C. K. et al. 2016. Review article: insights into colonic protein fermentation, its modulation and potential health implications. Aliment Pharmacol Ther. 43(2):181–96.

Gandy, J. J. et al. 2015. Potentiated clinoptilolite reduces signs and symptoms associated with veisalgia. Clin Exp Gastroenterol. 8:271–7.

Flowers, J. et al. 2009. Clinical evidence supporting the use of an activated clinoptilolite suspension as an agent to increase urinary excretion of toxic heavy metals. Nutr Diet Suppl. 1:11–8.

Karampathsis, E. 2012. Zeolite: Investigation of the Effectiveness and Safety as an Oral Chelating Agent for Heavy Metals. A comparison between different commercially available preparations. Original study. Scottsdale, Arizona. S. 1–12.

Shakov, Y. I. 2003. [Klinische Studie zur Wirkung von Litovit bei der Ausleitung von Schwermetallen aus dem menschlichen Körper.] Forschungsbericht der Tshelbinsker Staatlichen Medizinischen